احمد نفیسی
در 1299 در اصفهان تولد یافت. تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در موطن خود انجام داد. در وزارت دارایى استخدام شد و پس از چندى به تهران انتقال یافت و ضمن انجام كار ادارى به دانشكده حقوق رفت و دوره دانشكده را پایان داد. سپس براى ادامه تحصیل عازم آمریكا شد و در امریكن یونیورسیتى به تحصیل پرداخت و درجه فوق لیسانس در علوم ادارى گرفت. پس از مراجعت به تهران به سازمان برنامه انتقال یافت و تدریجا مراحلى از ترقى در آن سازمان پیمود تا مدیر ادارى سازمان برنامه شد. در 1340 در كابینه على امینى از طرف دكتر محسن نصر شهردار تهران به معاونت شهردارى برگزیده شد و یكسال بعد به جاى نصر كه به وزارت مشاور وارد كابینه شده بود شهردار تهران شد. نفیسى در سمت شهردارى تهران دست به یك سلسله كارهاى عمرانى زد و نسبت به عمران و آبادى و زیبایى شهر فعالیت چشمگیرى نمود. در دولت بعدى كه به ریاست علم تشكیل یافت نفیسى در كار شهردارى تثبیت شد و با رئیس دولت نزدیكى بیشترى یافت و حتى براى عضویت كابینه دعوت شد، ولى كار شهردارى را بر وزارت ترجیح داد. نفیسى تدریجا در امور سیاست روز مداخله یافت و كیى از اركان انتخابات دورهى بیست و یكم شد. كنگره آزاد زنان و آزاد مردان! كه وكلاى دوره بیست و یكم را انتخاب كرد از ابتكارات نفیسى و با كارگردانى او انجام گرفت. نزدیكى وى به شاه و رفت و آمد مكرر او را مغرور ساخت تا آنجا كه با دكتر سید مهدى پیراسته وزیر كشور وقت راه ناسازگارى پیشه كرد. كار از عدم همكارى و خودسرى گذشت و به مشاجره و منازعه كشید و طرفین كمر به قتل هم بستند. در آن تاریخ چون انجمن شهر تهران وجود نداشت، لاجرم وزیر كشور قائممقام انجمن شهر بود و كارهاى شهردارى تهران مىبایستى به تصویب و امضاى وزیر كشور برسد. كشمكش از هر دو طرف شدت یافت. نفیسى متكى به مقامات عالیه و نمایندگان مجلس بود و پیراسته قاضى پركار و قانوندان مشغول پروندهسازى! سرانجام پیراسته پروندههایى را كه با شم قضایى خود پىریزى كرده بود به شاه ارائه داد و درخواست عزل و بركنارى شهردار تهران را نمود. شاه موافقت كرد و نفیسى از كار بركنار شد و تحت تعقیب دیوان كیفر قرار گرفت. او متهم به تصرف غیرقانونى در اموال دولت و تدلیس گردید. مراحل بازجویى به سرعت پایان گرفت ولى پرونده در دادگاه مطرح نشد قریب چهار سال بلاتكلیف در زندان بسر برد تا محاكمه او آغاز گردید و از اتهامات وارده تبرئه شد. استقامت و بردبارى و شكیبایى او در زندان موجب حیرت همه شد. ماهها از سلول خود خارج نمىشد و كار او در زندان مطالعه و نوشتن بود. پس از آنكه از زندان رهایى یافت چندى در بانك ایرانیان كه مربوط به ابوالحسن ابتهاج بود و او در سازمان برنامه بر نفیسى ریاست داشت اشتغال ورزید و سمت معاونت گرفت. پس از چندى بانك را رها كرد و شركتى تشكیل داد و به تجارت پرداخت ولى سرمایهدار نشد. نفیسى مردى زرنگ و جدى بود و اتهام وارده بر او ساختگى بود. او میل شدید به ترقى داشت بنابراین براى پیشبرد كار توجه به قوانین دست و پا گیر نداشت و دشمن از همین ضعف او استفاده كرد.
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
